Açtım Geçmis Mezarlıgımın Kapılarını

Mezarlığıma hoş geldiniz.

Simsiyah mezar taşlarım el sallar size kapıdan

Uyutmaz sizi

Yapraklarını toprağa satan

Kuru çınarların arasından süzülen

İçleri ürperten gri sis

Uyutmaz sizi.

Ayağını bastığın her yerden bir hayat,

Üç tutam da umut geçmiştir artık.

Ufacık bir sarsıntıda, 

her an çıkabilecek geçmişler 

Girdi o toprağın altına.

Pahalıdır kapıların açılması. 

Belli kişilere açılır

Uzun parmaklıklı o kapılar.

Sislerim sayılı kişilerin ciğerini sömürür.

Kenardan yürü

Bastığın yerdeki geçmiş her an ayaklanabilir.

Çok susamış onlar

Çok susamışlar gözyaşlarına.

Girişteki parfümü üzerine boşalt

Buraya gelirken sakın ha insan kokma.

Kokunu alırlarsa

Hiç dinlemez yıkıp çıkarlar

Her geçen gün üzerine bir kürek toprak serptiğim geçmişim.

Hazır dolunay misafirken

Açtım geçmiş mezarlığımın kapılarını.

Buyur sende gir içeri.

Mavidir Bende Umut

Umuttur benimkisi. Umuttur bende ölümsüz olan. Küçülen, yaşlanan ama ölmeyen. Çok çektiren, peşine düştürüp, süründüren umuttur bende. Sabırsızlığımla başa çıkandır umut. Nereden çıktı bu gereksizin umudun? der dediğin kulağımdan geçer gibi. Belki okursun diye umut ediyorum. Belki beğenirsin. Belki seversin yazıyı, ne malum belki beni de seversin. Belki arkana bakıp görürsün beni. Umut belkidir bende. Hep belki der kendimi avuturum. Sonunda üzülsem de tükenmez belkilerim.

İster misin üç beş sana da vereyim? Gırtlağıma kadar doldum çünkü onla. Mutlu ama tıka basa dolu. Hani çok çikolata yersin ama dahada yemek istersin doyarsın ama tadına doymazsın. Hani nefesiyle helyum çekip bir balon gibi sevincinden uçar giden. Hah işte bende onlardanım. Ben bir balon, bir çikolataseverim. Aslında gerçek anlamıyla ben senseverim. Seni içime çekip sonsuzluğa uçan, seni yeyip doymamak sana, ertesi mutluluğum ben.

Mavidir bende umut. Denizdir. Gökyüzüdür. Bir damlası bile hepsine bedel olan. Avcumla tutamadığım bile deniz diyebildiğimdir. Ciğerlerim bayram ederken gökyüzü diyebildiğim. Ah hepsi bayramlıklarını giydiğinde iki üç çukur kazsa ya umut yanaklarıma.

Bende umut sensindir. Seni beklemektir. Gelmeyeceğini bile bile 'Belki' demektir. Aynı gökyüzüne bakıp, aynı denizi koklamak, aynı suda buruşan ellerimdir. Belki senden bana armağandır. Musluğu açsam senden bana o kadar yol almış bir deniz okşar belki parmaklarımı. Belki şu bizim yıldızımızdır. O değil de senin sayende mi parlak bu yıldız? O ay yoksa sen güneş misin? O bir araç mıdır aramızda? Bana gözlerinin parıltısını böyle mi gönderiyorsun?

Heyecanlandım bak. Çıkagelirsin belki hemen şimdi. Kulağım kapıda. Daha da ileriyi duyuyorum sanki. Parke taşlarındaki topuk çığlıklarını. Bana gelişini. Belki gerçekten geliyorsundur. Belki tekrar bana dönüyorsundur. Ama sanmıyorum yani ben sen olsam gelmezdim. Benim mutluluğum için yapma bunu. Boşver sen kal orda. Mutlu kal. Benden uzakta ama benle kal.

Ben Artık Mimliyim

Selam arkadaşlar.
İlk defa mimleniyorum. Çok mutluyum. Ben ki herhangi birinin sadece bir selam, merhaba  mesajıyla mutlu olan biri böyle bir şey karşısında gururlandım. Evet, o benim. Ben küçük şeylerle mutlu olan bir insanım. Ne kadar keder ne kadar hüzün taşısadam da  hepsinin üstünden gelebilecek bir tebessümüm bir kahkaham vardır.

Her neyse işte mimlendim ya ben hani. Sorularım var cevaplanması gereken. Birisi benimle röportaj yapıyor. o kişi çok tatlı, o kişi bir tebessüm abidesi, o bir Bitmeyen Rüyanın Perisi. Velhasıl ben sorularımı cevaplayayım.

1) Aşk?

Aşk benim için yasak meyve, en sevdiğim ama ondan korktuğum. Yetiştirmedim mi yüreğimin yeşil bahçelerinde minik aşk fidanlarından, elbette büyüttüm onları. Koca bir çınar yaptım sonra biri gelip kesti. O yüzden biraz umutsuzum bu konuda. Her çınarımın devrilmesi beni mahvediyordu. Ama kısmet diyelim. Belki ölümsüz bir çınar yine yeşerir.

2)Hayat?

İşte o varlık, işte o kavram hep çıkmaza girdiğim. Onunla mı olmalıyım, onsuz da olabilirmiyim bilmiyorum. Elimden geldiğince onu yaşamak, onunla gülmek, onunla iyi ki var demek en çok yaptığım şey. Kapatılan kapıların önünde durup 'Hayat' adlı anahtarımla aralıyorum onları. İyi ki var, iyi ki onu yaşıyorum.

3) Umut?

Bendeniz çok pozitif düşünceye sahip kişi her zaman cebimde biraz umut taşırım. Olur da karşıma çocuk çıkarsa verir mutlu ederim diye. Çoğu zaman o çocuk ben oluyorum.

4) Acı?

Acı, acı, acı neydi ya acı? Kusura bakmayın ya ben onsuz yaşamayı alışkanlık haline getirmişim. O her oyuna başladığında minicik bir gülücüğüm onu alt ediyor. Haliyle tanımıyorum kendisini.

5) Gülmek?

Beni güçlü kılan şey. Öyle kaslı maslı, dalyan boylu, kalın sesli biri değilim. Ama güçlüyüm. Onlarsızda güçlü olunabileceğini göstermek için. En büyük silahım yani gülümsememle güçlüyüm. Onla yapılıyım ben. Onla kanatlıyım.



Bu arada çok teşekkür ederim beni mimlediğin için Rüya Perisi.:)