Açtım Geçmis Mezarlıgımın Kapılarını

Mezarlığıma hoş geldiniz.

Simsiyah mezar taşlarım el sallar size kapıdan

Uyutmaz sizi

Yapraklarını toprağa satan

Kuru çınarların arasından süzülen

İçleri ürperten gri sis

Uyutmaz sizi.

Ayağını bastığın her yerden bir hayat,

Üç tutam da umut geçmiştir artık.

Ufacık bir sarsıntıda, 

her an çıkabilecek geçmişler 

Girdi o toprağın altına.

Pahalıdır kapıların açılması. 

Belli kişilere açılır

Uzun parmaklıklı o kapılar.

Sislerim sayılı kişilerin ciğerini sömürür.

Kenardan yürü

Bastığın yerdeki geçmiş her an ayaklanabilir.

Çok susamış onlar

Çok susamışlar gözyaşlarına.

Girişteki parfümü üzerine boşalt

Buraya gelirken sakın ha insan kokma.

Kokunu alırlarsa

Hiç dinlemez yıkıp çıkarlar

Her geçen gün üzerine bir kürek toprak serptiğim geçmişim.

Hazır dolunay misafirken

Açtım geçmiş mezarlığımın kapılarını.

Buyur sende gir içeri.

Cebimdeki Bulutlar

Dedim ya ben siyahım. Çekil önümden. 

Ben kara bulutlar zenginiyim. 

Sakın karşıma çıkma. 

Sakın benden siyah bulutlar dilenme. 

Veririm, onu mu esirgeyeceğim senden. 

Sonra ki yağmurların sorumlusu ben değilim, haberin olsun. 

Şimdi al bir parça bulut. 

Nasılsa bende çok var. 

Yağmaz oldu yağmurlarım. 

Çölleşti bulutlarım. 

Güneş arar oldular, gökkuşaklarını hediye paketlerine kurdele yapacak. 

Çift karakterli bulutlarım bile bana küstü. 

Yağmaz oldu onlar bile.

Önce göz yaşlarının sel olup aktığı

Kimisinin yıkandığı

Kimisinin bereket bulduğu

Kimisinin de küfrettiği

Bulutlarım bile bana küstü. 

Yağsın onlarda 

Bedenimdeki tüm zehri yıkasın.

Ruhuma erişebilirlerse 

Onlara da bir kese atsın.

Boşuna taşıyorum onca bulutu cebimde

Sırtıma yük olur oldular

Bana dokunmaz onların hayırları

Sende bir parça al

Merak etme yağar giderler kirpiklerinden

Üzülmeyin hepinize yetecek kadar bulutum var.